Wykonanie powtarzalnych części z blachy zaczyna się znacznie wcześniej niż w chwili uruchomienia prasy. Już wybór materiału może zdecydować o tym, jak będzie przebiegało późniejsze formowanie i jakie ograniczenia pojawią się podczas pracy. Różne gatunki metali mają odmienne właściwości, dlatego dokładnie taki sam kształt nie za każdym razem można zyskać przy zastosowaniu tych samych parametrów.
W sytuacji cienkich arkuszy większe znaczenie może posiadać podatność na odkształcenia, natomiast przy grubszych materiałach bardzo ważna staje się siła potrzebna do wykonania dokładnie określonej operacji. Elementy tłoczone wytwarza się więc z uwzględnieniem zachowania blachy w trakcie całego procesu, a nie tylko i wyłącznie wyglądu gotowej części. W praktyce szczególnej sugestie wymagają miejsca, w których występują niewielkie promienie, nagłe zmiany szerokości albo otwory znajdujące się blisko krawędzi. Takie szczegóły mogą wpływać na sposób prowadzenia materiału i wymagać zmiany kolejności poszczególnych operacji.
Dużą rolę odgrywa także przygotowanie arkusza przed najlepszym formowaniem. Sposób rozplanowania części na materiale wpływa na ilość odpadu, ale także na kierunek, w którym blacha będzie poddawana odkształceniom. Nie każdy szczegół można dowolnie obrócić na arkuszu. Właściwości materiału powiązane z procesem walcowania mogą sprawić, że kierunek ułożenia ma znaczenie dla późniejszego kształtowania. W codziennej pracy technologicznej zwraca się też uwagę na miejsca, w których mogą powstać naprężenia. Jeżeli konstrukcja szczegółu przymusza bardzo duże odkształcenie w jednym obszarze, próba zaprojektowania go w pojedynczym przejściu może prowadzić do uszkodzenia blachy. W tak zaistniałych okolicznościach używa się kilka etapów formowania. Każda kolejna operacja zmienia kształt materiału w kontrolowanym zakresie, choćby jednocześnie wydłuża cały proces i wymaga dokładnego implementacji narzędzi.
Samo tłoczenie może obejmować sporo różnych czynności, a ich kolejność nie jest przypadkowa. Wycinanie otworów przed uformowaniem części może dawać inny rezultat niż wykonanie ich po nadaniu odpowiedniego kształtu. Bardzo podobnie wygląda kwestia gięcia oraz przetłaczania, ponieważ wcześniejsze odkształcenie blachy może zmodyfikować jej zachowanie w trakcie dalszej operacji. Tłoczenie metalu wymaga więc spojrzenia na detal jako na ogół. Ważne są nie tylko wymiary końcowe, lecz także to, co dzieje się z materiałem w gronie kolejnymi etapami. W przypadku produkcji seryjnej dochodzi jeszcze kwestia zużywania się narzędzi. Z nierzadko ich powierzchnie robocze mogą przekształcać swoje właściwości, co może mieć wpływ na iteracja części. Dlatego kontrola wymiarów wykonywanych elementów daje możliwość zauważyć stopniowe zmiany, zanim staną się wyraźnym kłopotem technologicznym.
Na rezultat wpływają też warunki, które na 1szy rzut oka mogą wydawać się drugorzędne. Znaczenie ma sposób mocowania arkusza, dokładność ustawienia narzędzi, stan powierzchni roboczych oraz prawidłowe prowadzenie materiału. W współzależności od rodzaju operacji stosuje się również odpowiednie środki ograniczające tarcie w gronie blachą a szczegółami narzędzia. Ich ilość musi być dostosowana do konkretnego procesu, ponieważ zbyt mała lub zbyt duża ilość może zmodyfikować warunki formowania. Podczas oceny gotowych części kontroluje się nie tylko i wyłącznie podstawowe wymiary, niemniej jednak również kształt, jakość krawędzi i miejsca szczególnie narażone na pękanie albo miejscowe odkształcenia. Takie podejście pokazuje, że prawidłowe wykonanie szczegółu jest uzależnione od wielu powiązanych ze sobą wyborów technologicznych. Dosłownie bardzo dobrze opracowany kształt wymaga dobrego materiału, narzędzia i kolejności operacji, ażeby można było pozyskać część zgodną z przyjętymi wymaganiami.
Sprawdź: cięcie laserem stali.
